Vannacht heerlijk geslapen want de pijn was een stuk minder. Ik kon weer op mijn zij liggen! Vanochtend het drukverband eraf gehaald. Twee kleine sneetjes en in elk een hechting. Tja, het stelt werkelijk helemaal niets voor. Mijn knie heeft het uiteraard wat zwaarder dan de gemiddelde knie (gezien mijn gebrek aan ondergewicht) dus ik gebruik mijn krukken nog braaf. Paul is vandaag vrij dus kan fijn voor me zorgen.
Eigenlijk zou hij vandaag naar Zuid-Afrika vertrekken, maar hij durfde het niet aan. De situatie daar (en hier) maken het allemaal niet ideaal. Ik ben er eerlijk gezegd niet heel rouwig om, al had ik hem de trip wel gegund. Maar ja, er zal maar net iets gebeuren... It's better to be safe than sorry, zullen we maar zeggen!
Vanmiddag begon ook het WK. Paul en Mia waren er voor de eerste wedstrijd en in de rust bleek Meike onvindbaar. Ze was net als ANiek gaan fietsen, maar de meiden weten precies waar ze wel en niet mogen komen. Aniek kwam naar huis, Meike was weg. Paul is op de fiets gaan kijken, ANiek ook. Later is Paul naar Meike gaan zoeken maar wederom niets en ook haar fiets zagen we nergens staan. Paul had het niet meer. Op dat moment kwam Meike doodleuk te voorschijn. Ze was bij Inca geweest en omdat ze nog geen slot had, zette ze de fiets maar achterom. Aniek was nog hard gevallen tijdens haar speurtocht. Een gat in haar broek en een kapotte knie.
Ik denk dat Meike inmiddels wel begrepen heeft dat ze niet zomaar ergens naar binnen mag gaan. Paul en ik voelen ons weer een paar jaar ouder. Aniek, Paul en Mia trouwens ook.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten