In de herfstvakantie hebben we eindelijk de knoop doorgehakt: er komt (weer) een hondje. Een grote wens van Paul en de kinderen. Ik vind het ook prima, dus ik mocht de knoop doorhakken. Het is een plaatje. Toen de meiden haar zagen, riepen ze meteen Clavi! De naam hoefden we dus niet meer uit te kiezen!!
Bij thuiskomst bleek ze kennelhoest te hebben, dus we zijn eigenlijk meteen naar de dierenarts gegaan. Ze is ook meteen zindelijk, op een paar kleine ongelukjes na. Ze piept niet als ze 's nachts in de bench zit. So far so good!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten